من احمد راییجی یانه سری رییس انجمن صنفی روزنامه نگاران استان گلستان در شمال ایران هستم، مهمترین چیزی که در ایران مورد اغفال قرار گرفته اموزش محلی نویسی یا روزنامه نگاری محلی است. در ایران فرقی بین روزنامه نگاری ملی و محلی وحود ندارد. به نظر میرسد که تربیت روزنامه نگار محلی چندان مورد توجه دانشگاهها و مراکز آموزشی مرتبط قرار نگرفته است، بنده تاکنون مقاله و یا سخنرانی علمی با موضوع محلی نویسی در ایران ندیدم. متاسفانه در مناطق و استانهای مختلف ایران روزنامه های محلی کپی کار روزنامه های سراسری هستند و چندان به مسائل محلی و خاص مناطق خود توجه ندارند، جالب آنکه محلی نویسی و توجه به موضوعات منطقه ای برای بیشتر روزنامه نگاران ساکن در استانها و شهرهای مختلف ایران موجب شرمندگی است و از آن فرار می کنند و این تصور غلط وجود دارد که انعکاس مطالب محلی و نقد مشکلات مردم شهرستانها و روستاها لول کاری آنان را پایین می آورد به طور مثال یک خبرنگار محلی می شناسم که ترجیح می دهد برغم اینکه هیچ تخصصی ندارد در زمینه اقتصاد ایران و بحث یارانه ها با کپی کاری مقالات اقتصاددانان تحلیلی دست ساز بنویسد ولی به مشکل اقتصادی خرید شیر فلان دهستان توجهی نمی کند.

جالب تر آنکه در سالهای گذشته کارگاههای آموزشی فراوانی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد ایران و یا مرکز تحقیقات رسانه های این وزارت در استان گلستان برگزار شده که حتی یک ساعت به مقوله محلی نویسی نبوده و محتوای این کلاسها تنها به مطالب پایه ای روزنامه نگاری محدود شده است.

از مسئولان سایت قوی و پر مغر ای جی نت خواهش دارم نسبت به برگزاری دوره های آموزشی آنلاین و یا ایجاد فرصتهای مطالعاتی جدی در زمینه کارکرد مطبوعات محلی و محلی نویسی اقدام کنند و از روزنامه نگاران محلی ایران برای این فرصتها دعوت کنند.

آقای راییجی عزیز

به مطلب بسیار مهمی اشاره کردید و جای تشکر دارد. حتما در این باره خواهیم نوشت. خود شما هم می توانید در این باره برای ما بنویسید.

منتظر شنیدن نظرهای خوب شما و دیگر همکاران هستیم.

با تشکر،

شبکه بین المللی روزنامه نگاران

در هر کشوری آموزش روزنامه نگاری بر اساس امکانات آن کشور است. در ایران هم سعی می شود بر اساس امکاتان آموزش داده شود. ولی مسلما از دنیا عقبیم به خاطر که زیر ساخت آی تی در ایران مثل غرب نیست.